ئاسیب/asîb: ن:[ ئاب] ئاسیو، نه‌هاتی، زیان.

{ خوداوه‌ند ا به ‌جاهی خۆشه‌ویستی خۆت به ‌دووری که‌ی || له ‌ئاسیب و به‌ڵا ئه‌م خوشکه‌زایه‌م خۆی خزمانی}{ بێخود}.

.

.

.