ئاولێچوون awlêçûn

ئاولێچوون/awlêçûn: کتن:[ ئاو+ لێ( له‌+ ی)+ چوون] تکه‌کردنی دیزه‌ و مه‌نجه‌ڵی به‌ درز و کونی تێبوو ، به‌ندنه‌بوونی ئاو به‌ ده‌فرانه‌وه‌ .

:: ئافتاوه‌که‌ ئاوی لێ ده‌چێت، بیبه‌ن له‌حیمی که‌ن. 

:: گۆزه‌که‌ ئاوی لێ ده‌چوو پنج مان کرد.

.

.

.